Nieuw-Zeeland: fietsen en karaoke in de Coromandel

Abseilen in een grot, walvissen spotten, hiken op een gletsjer, kajakken tussen de zeehonden…Zomaar een greep uit de hoogtepunten van mijn reis door Nieuw-Zeeland. Stuk voor stuk onvergetelijke momenten. Toch is er een dag zonder spectaculaire activiteiten, die ook voor altijd in mijn geheugen gegrift staat. Met een warm gevoel denk ik terug aan die mooie dag…

Op een aangename winterochtend in juni slenter ik over het strand van Whitianga. In de zomer een bruisende hotspot voor surfers. Nu koning winter zijn intrede heeft gedaan, is dit kustplaatsje op het schiereiland Coromandel bijna uitgestorven. Voor het eerst deze reis voel ik me een beetje doelloos en alleen. Ik besluit het Mercury Bay Museum met een bezoek te vereren. Als ik een uurtje later weer buiten sta, weet ik alles over de geschiedenis van deze baai die zijn naam dankt aan de beroemde zeevaarder James Cook. Maar wat nu?

Cathedral Cove

Bij het Visitor Information Centre raadt een vriendelijke mevrouw mij een boottocht met de glass bottom boat aan. Bestemming: de natuurlijke rotsboog Cathedral Cove. Ze laat me wat foto’s zien van paradijselijke baaitjes met grillige rotspartijen en ik ben meteen verkocht. Enthousiast vraag ik hoe laat de boot vertrekt, maar tot mijn teleurstelling blijkt deze alleen uit te varen bij minimaal twee passagiers. Ik ben tot nu toe de enige gegadigde en ik heb zo’n donkerbruin vermoeden dat dit ook zo zal blijven. Er is immers in de wijde omgeving geen toerist te bekennen. Het alternatief? Op de fiets naar Cathedral Cove.

En zo geschiedde. Helm op, landkaart onder de arm en fietsen maar. Onderweg moet ik flink op de pedalen trappen. De heuvelachtige route is een aanslag op mijn conditie, maar gelukkig worden mijn inspanningen na een pittige fietstocht beloond. Vol bewondering kijk ik uit over de blauwe oceaan, de gouden stranden en de spectaculaire rotspartijen. Wat een magisch uitzicht! Ik daal af naar een verlaten strandje waar ik bekaf op het zand neerplof. Minutenlang staar ik naar de kabbelende golven en de oneindige horizon. Zou Captain Cook hier ruim twee eeuwen geleden ook rondgevaren hebben?

img035

Een bijzondere ontmoeting

Aan het eind van de middag lever ik moe maar voldaan mijn fiets in. Op weg naar mijn hostel, The Cat’s Pyjamas, word ik aangesproken door een oudere man met de vraag of ik verdwaald ben. Nadat ik hem heb verzekerd dat dit niet het geval is, vraagt hij vriendelijk of hij een stukje met me op mag lopen. De 86-jarige man wandelt elke dag minstens tien kilometer om fit te blijven. Vol trots en passie vertelt hij over de mooiste plekken in zijn Nieuw-Zeeland, maar hij blijkt ook een link met Nederland te hebben. Tijdens de Tweede wereldoorlog was hij namelijk als militair gemobiliseerd in Tilburg. Het toeval wil dat ik het afgelopen jaar in deze stad woonde. Wat is de wereld toch klein! Vlak bij mijn hostel neem ik afscheid van de bijzondere man.

Girls just wanna have fun

Eenmaal bij het hostel word ik begroet door een Canadees meisje met een jongensnaam. ‘You must be Anita‘, roept ze uitbundig. ‘Yes, that’s me‘, antwoord ik enigszins verbaasd. Joey vertelt dat ze na haar bezoek aan het Visitor Information Centre een tijd lang gezocht heeft naar a ‘tall Dutch girl’. Een tevergeefse zoektocht naar een medestander die haar wilde vergezellen op de glass bottom boat. Nu ze me eindelijk gevonden heeft, moet dat volgens haar gevierd worden. In de plaatselijke pub welteverstaan. Wat volgt is een avond met (te) veel bier en een tenenkrommend karaoke-optreden. Samen met mijn nieuwe beste vriendin sta ik op het podium ‘Girls just wanna have fun’ door de microfoon te blèren. Met een diepe buiging nemen we het luide applaus van de aanwezige kiwi’s in ontvangst. (En het bleef nog lang onrustig in Whitianga…..)

Helaas heb ik weinig beeldmateriaal ter ondersteuning van mijn verhaal. Hoe dat komt? Later die reis heb ik mijn camera bij dit hoopje stenen laten liggen.

Nieuw ZeelandHerken je dat? Een dag die doelloos en misschien wel een beetje saai begon, maar door een onverwachte wending toch nog onvergetelijke werd?

Meer lezen over Nieuw-Zeeland:
– 10 redenen om Nieuw-Zeeland van je bucketlist te schrappen
– Walvis spotten met een kater
– Alleen naar de andere kant van de wereld 

Deel dit artikel:
Tweet about this on TwitterShare on Facebook0Email this to someoneShare on Google+0Pin on Pinterest0

3 Reacties

  1. Wim

    Heel leuk verhaal, maar wel jammer van je fototoestel. Groet, Wim

    Reageren
    1. anita (Auteur bericht)

      Bedankt voor je reactie, Wim. Zeker jammer van het fototoestel. Er zijn wel wat mooie foto´s verloren gegaan, maar gelukkig had ik ook nog een analoge camera bij me.

      Reageren
  2. Fenna

    Wat een mooie ontmoeting heb je daar beleefd. Bijzonder om te lezen.

    Reageren

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *